پوست زالو

ویژگی های پوست زالو

• كشش (الاستيسيته) زيادى دارد
• اصلى ترين جزء عملكرد تنفسى در پوست قرار دارد
• به عنوان يك سد در مقابل عوامل خارجى و عفونى عمل مى كند
• اجازه ى تنظيم وتبادل مواد شيميايى و گازها رامى دهد
• مانند يك دستگاه حسى پیچيده كارمى كند
• مى تواند در مقابل حمله هاى مكانيكى مقاومت كند
• مى تواند از لايه ى خارجى (كوتيل) پوست اندازى كند
• به اهداف استتار رنك بندى شده است.
• به عنوان وسيله اى جهت شناسايى گونه ها قابل استفاده است
• آب را ذخيره مى سازد
• طى خواب زمستانى و استراحت تابستانى سپر حفاظتى آن است
• چون سلول هاى بافت بوششى (Epithelial) محكم به هم چسبيده اند؛ ارتباطات سلولى مى توانند نيروهاى سخت خارجى به خصوص هنگام تغذيه را تحمل نمايند.
• سطح داخلى بدن همانند گلو، حفره ى دهانى و فك زالو تا حدودى توسط پوشش روبوست Cuticle پوشیده می شود.
• پوست مانند يك آكاردئون در زمان خالى بودن شكم جمع مى شود و براى تطابق با حجم زياد (غذاخوردن) كشش زيادى بيدا مى كند.

Epiderm زالو یک شبکه از Collagen خلل و فرج دار است که با یک لایه ی ترشحی شاخص Cuticle كه تقريباً هر ٣ الى ١٠ روز باحركت كرمى شكل (انقباضات مواج عضلات)پوست اندازى مى كنند. تكرار پوست اندازى بستگى به درجه ى حرارت، كيفيت آب، وضعيت تغذيه و … دارد. پوست هاى ريخته شده مثل يرده هاى سفيد غوطه ور و چسبيده به محيط كه گاهى شبيه حلقه ه اى سفيد هستند؛ به چشم مى خورند.

يك لايه ى مخاطى كه بيشتراز M ucopolysaccharide روی Cuticle فیبری را می پوشاند، به همراه لایه ی مخاطی حین پوست اندازى كنده مى شوند. طى هر پوست اندازى باكترى هانيز حذف مى شوند.

اگر زالو را نگهدارى مى كنيم بايد مقدارى سنگ، شن، گياهان با برگ هاى سخت ((مثل بولاغ أُوتى = علف چشمه = آب تره  که اکسیژن آب و محیط را هم افزایش می دهد، گاهى دسته هايى از موى اسب و اجسام مشابه در ظرف قرار دهيم تا روند پوست اندازى را تسهيل نماييم. تمام پوست هاى ريخته شده بايد تخليه شوند؛ ضمناً پوست اندازى ناقص مى تواند با انقباض و گير انداختن قسمت هاى مختلف بدن و آسيب زدن به Epidem زالو؛ راه ورود باكترى ها به لايه ى سخت cuticle را فراهم ساخته و یا مستقیما مانع تنفس و حتى حالتى شبيه گیر كردن در حلقه ى طناب دار و … به آسيب جدى يا مرگ زالو منجر شود.

زالوهايى كه از اين آسيب ها نجات مى يابند؛ اغلب اسكارهاى Scar حلقه اى شكلى در جايگاه آسيب دارند. گاهى بايد براى خروج از پوست كهنه به زالو كمك نمود.

تنفس و تبادل گاز تقريباً به طور كامل ازطريق پوست وشبكه ى مويرگى Cuticle انجام مى گيرد. پوست هم چنين انتشار درونى و بيرونى آب و تبادل يونى به خصوص سديم و موادديگر را ازطريق انتشار ساده ى ((غير فعال)) و فعال درجهت يا خلاف جهت شيب غلظت تنظيم مى نمايد.

قسمت مهمى از مواد دفعى نيز از طريق پوست و پوست اندازى خارج مى گردند. تثبيت محيط داخلى بدن زالو مثل هر موجود زنده ى ديگر اهميت حياتى دارد. به خاطر همين نگهدارى، اين حيوان در يك محيط باغلظت مواد مختلف، خصوصاً يونى، ايده آل و الزامى است. نمونه ى بارز آن ريختن نمك بر روى زالو براى كشتن آن است.

وقتى نمك يا سركه و … برروى زالو ريخته مى شود تقريباً تمام عملكردهاى حياتى پوست ، اسمولاريته، تنفس و … فوراً بهم خورده وخيلى زود باعث آزار جدى و مرگ حيوان مى گردد.

موادشيميايى خاص درمايع مخاطى به زالوهاى هم گونه كمك مى كند تا يكديگر را بشناسند. افزايش توليد مايع مخاطى  M ucosal احتمالاً نشانه ى تلاش زالو براى حفاظت خود از عوامل آزاررسان و برهم زننده ى تعادل هاى شيميايى (( PH، آمونياك، سختى آب، تغييرات شديد درجه ى حرارت، اضطراب، استرس، نورشديد، حجم زياد ميكروبى، و …)) و گاهى در يايان خواب زمستانى است، اما اين ترشح زياد مايع مخاطى به خودى خود يك بيمارى نيست. ميزان فعاليت زالوها را با ميزان آمونياك توليدشده در محيطشان مى سنجند.

با افزايش نور، فعاليت زالو و متعاقباً آمونياك محيطش افزايش مى يابد. با رفع اين عوامل آزاررسان (مثلاً شستشوى زالو در آب ولرم حاوى نمك دريايى با غلظت ١ گرم برليتر) معمولاً مشكل حل مى گردد. به طور كلى، شرايط شيميايى، فيزيكى، … محيط زالو بايد تقريباً معادل استانداردهاى ماهى قزل آلا باشند.

چون پوست زالو داراى تعداد زيادى سلول هاى حساس باكيفيت هاى متفاوت گيرندگى است كه در طول بدن گسترده شده و اكثر آنها در پوست سر مركزيت دارند، اين حيوان با ميزبان هاى اتفاقى خود هوشمندانه و زيركانه مواجه مى گردد.

وقتى از زالو براى اهداف درمانى بهره گرفته مى شود، يادآورى و به كار بستن اين دانش براى اثرگذارى بر رفتارش عملى به سزا است و تا وقتى كه تحريك از طريق گره هاى عصبى كه مرتبط و هم آهنگ باهم هستند، دريافت شود، پوست زالو به عنوان يك ارگان حسى واحد عمل مى كند.

Epidem با الگوهاى تزئينى كه تفاوت هاى فردى رانشان مى دهد، مجزا مى شودو به آسانى با مشاهده ى آن قابل تشخيص است. زالو مى تواند با اين رنگدانه ها خود را بر سطح آب يا در سطح زمين در كنار ساير خاشاك استتار نمايد. زالو غذاى خوشمزه اى براى شكارچيانى مثل پرندگان و جوندگان است، اما مى تواند خيلى زود شكارچى / شكارچيان حتى خيلى بزرگ تر از خود را شكار كند و ورق رابرگرداند. اگر شكارچى توسط زالو آسيب بيند، ردّى ازخون در مسير به جاى مى گذارد كه مى تواند توجه باقى زالوهاى گرسنه را به خود جلب كند.